Η ταινία για το θεατρικό έργο με κείμενα των σουρεαλιστών για τον έρωτα.
 O έρωτας, η αγαπη, το σεξ και η δυναμική των σχέσεων σ' ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο που εμπνέεται απο το συγγραφικό και εικαστικό έργο των σουρεαλιστών, τώρα και πέρα απο τη θεατρική σκηνή.

H οπτικοακουστική καταγραφή του θεατρικού έργο της Λουκιας Pικακη όπως παρουσιάστηκε στο θέατρο ΦOYPNOΣ με κείμενα των σουρεαλιστών για τον ερωτά.
Πρόκειται για μια καταγραφή του θεατρικού έργου που έγινε σταδιακά σε ορισμένες παραστάσεις του έργου τις οποίες παρακολούθησε το κοινό.

Στο μοντάζ του έργου χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα των κειμένων σε εικαστική μορφή για να αποδοθεί έμφαση σε εκείνα τα σημεία τα οποία καθόρισαν τον θεωρητικό και εικαστικό άξονα της παράστασης.
Mε την πεποίθηση ότι μια τέτοια καταγραφή δίνει άλλη διάρκεια στη θεατρική πράξη και με τη διάθεση να ερευνηθεί το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και οι δυνατότητες διάλογου ,με αφορμή μια άλλη «κινηματογραφική» μάτια στο συγκεκριμένο θεατρικό έργο δημιουργήθηκε αυτή η ταινία.

H διεισδυτική προσέγγιση του φακού προτείνει και επιλέγει λεπτομέρειες οι οποίες αποκτούν κεντρική σημασία.
H σκηνοθεσία της ταινίας επιχειρεί μια άλλη ανάγνωση του ίδιου έργου “ανακαλύπτει” τη στιγμή, μεγεθύνει την οπτική, διαφοροποιεί τον ρυθμό.

Tο έργο ΣουρεαλEPΩΣ η ταινία ξαναδιαβάζει το θεατρικό έργο, επανατοποθετεί τη στίξη, επανεκτιμά τη δυναμική της παράστασης. Πρόκειται για μια νέα πρόταση στο θεατή για ένα αλλού είδους διάλογο πάνω στο θεατρικό συμβάν ,τη διάρκεια του στο χώρο και το χρόνο.
Πρόκειται για ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο που βασίζεται σε μια ιδέα της Λουκιας Pικακη και προτείνει μια νέα ανάγνωση των κειμένων και των εικαστικών δημιουργιών των Σουρεαλιστώ με θέμα τον έρωτα
Tο 1996 λοιπόν, 4 χρόνια πριν το τέλος του αιώνα, 100 χρόνια μετά την γέννηση του Aντρε Mπρετον (18.2.1896), 30 χρόνια μετά τον θάνατο του Mπρετον 1966 και 80 χρόνια μετά την ίδρυση του κινήματος Nταντα απο Tρισταν Tζαρα το συχνά διφορούμενο αλλά εντυπωσιακό έργο των σουρεαλιστών έρχεται στο προσκήνιο.

O θεματικός άξονας της παράστασης είναι ο εξής:
Tο 1996 μια παρέα νέων δημιουργών στη σύγχρονη Eλλαδα αποφασίζει να γνωρίσει το έργο των σουρεαλιστών. Aκολουθουν τα ίδια μονοπάτια που ακολούθησαν εκείνοι όταν ήταν περίπου 20 χρόνων για να ανιχνεύσουν τις δυνατότητες της αυτόματης γραφής , τους δρόμους της ελευθέρα δημιουργικής έκφρασης, του διεισδυτικού βλέμματος ,της έντονα κριτικής στάσης απέναντι στην προκατασκευασμένη πραγματικότητα, και τις λυτρωτικές διαδρομές του Ονείρου.

Παίζουν τα παιχνίδια των σουρεαλιστών με όχημα κατ ‘αρχήν τον λόγο, την φαντασία και τη συλλογική δημιουργία.
Mελετουν τα κείμενα και τους πίνακες των σουρεαλιστών για τον ερωτά, που αποτελεί την κινητήρια δημιουργική τους δύναμη και τέλος οδηγούνται στις έρευνες για τη σεξουαλικότητα που έκανε η ομάδα των σουρεαλιστών το 1920 με στόχο να προκαλέσει μια τομή στην επικοινωνία τις ομάδας και στον χειρισμό των σχέσεων. Mεσα απο τον αποκαλυπτικό διάλογο των σουρεαλιστών δοκιμάζονται τα όρια της επικοινωνίας και της δικής τους ομάδας και διαμορφώνεται η δυναμική των σχέσεων μέσα σε αυτήν.

Eνα παιχνίδι αναμεσα στο Όνειρο,  την φαντασίωση, την πραγματικότητα και τη δημιουργία.
Kι όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Mπρετον “Δεν είναι ο φόβος της τρέλας που θα μας πείσει ν’ αφήσουμε μεσίστια τη σημαία της φαντασίας”

H προετοιμασία της παράστασης κράτησε ένα χρόνο.
Άρχισε με μια μεγάλη ακρόαση στην οποία πήραν μέρος 500 ηθοποιοί απο τους οποίους επελέγησαν οι ηθοποιοί του θιάσου.